ઘર ઈંટો માટી કે પથ્થર થી બને છે
પણ એને ‘ઘર’ બનાવવાનું કામ એક ગૃહિણી કરે છે.”
સવારનો પહેલો સૂરજ ઊગે એ પહેલાં જ જેની સવાર થઈ જાય છે,
બધા સૂઈ જાય પછી પણ જેની જવાબદારી પૂરી થતી નથી,
પોતાની ઈચ્છાઓને ઘણીવાર પાછળ રાખીને પરિવારની ખુશીને આગળ રાખે છે ગૃહિણી શબ્દ સાંભળતાં કદાચ આપણને માત્ર ઘર સંભાળતી સ્ત્રીનું ચિત્ર દેખાય. પરંતુ હકીકતમાં ગૃહિણીની ભૂમિકા એટલી નાની નથી. તે ઘરની વ્યવસ્થાપક છે, બાળકોની પ્રથમ શિક્ષિકા છે, પરિવારની લાગણીઓનું કેન્દ્ર છે અને ઘણીવાર દરેક મુશ્કેલીમાં સૌથી પહેલાં ઊભી રહેતી વ્યક્તિ છે.
જ્યારે દુનિયા હજુ ઊંઘમાં હોય છે, ત્યારે ગૃહિણીની સવાર શરૂ થઈ જાય છે.
ચા-નાસ્તો, બાળકોની તૈયારી, પતિની જરૂરિયાતો, ઘરની સફાઈ, રસોઈ અને દિવસની અનેક નાની-મોટી જવાબદારીઓ… એક કામ પૂરું થાય ત્યાં બીજું કામ સામે ઊભું હોય છે.
તેની કોઈ ઓફિસ નથી, કોઈ નક્કી સમય નથી, રજા નથી અને પગાર પણ નથી.
પણ તેનું કામ? ૨૪ કલાકનું.
છતાં પણ આ વાક્યો સાંભળવા મળે
“તમે તો આખો દિવસ ઘરે જ હો, તમારે શું કામ હોઈ ?”
પરંતુ ઘરમાં રહેવું અને કામ ન કરવું—બંને એક જ વાત નથી.
ઘર સંભાળવું એ સૌથી મોટી જવાબદારી છે.
રસોઈથી લઈને બજેટ સુધી, બાળકોના અભ્યાસથી લઈને વડીલોની સંભાળ સુધી, ઘરની જરૂરિયાતોથી લઈને દરેક સભ્યની લાગણીઓ સુધી—ગૃહિણી ઘણી બધી ભૂમિકાઓ એકસાથે નિભાવે છે.
અને સૌથી ખાસ વાત?
તે પોતાના કામની યાદી ક્યારેય બનાવતી નથી.
ગૃહિણીનો પગાર કેટલો?
જો ગૃહિણીને તેના દરેક કામનો પગાર મળતો હોત તો?
રસોઈ માટે અલગ પગાર,
ઘરની સફાઈ માટે અલગ,
બાળકોની સંભાળ માટે અલગ,
વડીલોની સેવા માટે અલગ,
ઘરની વ્યવસ્થા માટે અલગ
અને ભાવનાત્મક સહારો આપવા માટે અલગ…તો કદાચ તેના કામની કિંમત ગણવી જ મુશ્કેલ બની જાય.
પણ ગૃહિણી પૈસાની અપેક્ષા કરતાં વધારે કંઈક ઈચ્છે છે માન
તેને ક્યારેક માત્ર એટલું સાંભળવું હોય છે
“તમે આખો દિવસ ઘણું કામ કરો છો, થાકી ગયા હશો.”
આ એક વાક્ય તેની આખી મહેનતને અર્થ આપી શકે છે.
પોતાના સપનાઓનું શું?
ઘણી ગૃહિણીઓ લગ્ન પછી પોતાના ઘણા સપનાઓને થોભાવી દે છે.
કોઈને અભ્યાસ કરવો હતો,
કોઈને નોકરી કરવી હતી,
કોઈને પોતાનો વ્યવસાય શરૂ કરવો હતો,
કોઈને પ્રવાસ કરવો હતો,
તો કોઈને પોતાની કોઈ કળાને આગળ વધારવી હતી.
પરિવારની જવાબદારીઓ વચ્ચે ઘણીવાર તે પોતાના સપનાઓને પાછળ થોભાવી દે.
આજે દરેક પરિવારની જવાબદારી છે કે ગૃહિણીને પણ પોતાના માટે સમય મળે, પોતાની પસંદગી માટે જગ્યા મળે અને પોતાના સપનાઓને ફરીથી જીવવાની તક મળે.
ગૃહિણી માત્ર રસોઈ બનાવતી નથી.
તે પરિવારને જોડે છે.
કોઈ ઉદાસ હોય તો તેને હસાવે છે.
કોઈ બીમાર હોય તો તેની રાતોની ઊંઘ ભૂલી જાય છે.
બાળક નિષ્ફળ જાય તો તેને ફરી પ્રયત્ન કરવાની હિંમત આપે છે.
પતિ મુશ્કેલીમાં હોય તો તેની સાથે મજબૂત બનીને ઊભી રહે છે.
વડીલોને પોતાની સંતાનની જેમ સાચવે છે.
અને જ્યારે આખો પરિવાર ખુશ હોય છે, ત્યારે તેની આંખોમાં જે સંતોષ હોય છે—એ જ કદાચ તેની સૌથી મોટી કમાણી છે.
ગૃહિણીને પણ “આભાર” કહો
આપણે ઘણીવાર બહાર કામ કરતા વ્યક્તિને તેના કામ માટે અભિનંદન આપીએ છીએ.
પરંતુ ઘરમાં દરરોજ કામ કરતી ગૃહિણીને?
ક્યારેક આપણે તેનું કામ “ફરજ” સમજી લઈએ છીએ.
હા, ઘર સંભાળવું તેની જવાબદારી હોઈ શકે, પરંતુ તેની મહેનતને અવગણવી કોઈની ફરજ નથી.
ઘરના દરેક સભ્યએ નાના-મોટા કામમાં તેનો સાથ આપવો જોઈએ.
એક દિવસ રસોડામાં મદદ કરવી, બાળકોની જવાબદારી વહેંચવી, તેને થોડો આરામ આપવો—આ નાની લાગતી બાબતો તેના માટે ખૂબ મોટી બની શકે છે.
ગૃહિણીનું સન્માન માત્ર “તમે બહુ સારું ઘર સંભાળો છો” એવું કહેવામાં નથી.
તેને નિર્ણયોમાં સ્થાન આપવું,
તેની લાગણીઓ સાંભળવી,
તેના સમયની કદર કરવી,
તેના સપનાઓને પ્રોત્સાહન આપવું
અને તેના કામને “સહજ” માનીને અવગણવું નહીં—
આ છે સાચું સન્માન.કારણ કે ઘર એક વ્યક્તિની જવાબદારી નથી.ઘર સૌનું છે, એટલે ઘરની જવાબદારી પણ સૌની છે.
ગૃહિણી ઘણીવાર પોતાના માટે બહુ ઓછું માંગે છે.
તેને મોંઘી ભેટ કરતાં પરિવારનો પ્રેમ વધારે ગમે છે.
તેને લાંબી રજાઓ કરતાં થોડો આરામ વધારે ગમે છે.
તેને મોટી પ્રશંસા કરતાં દિલથી બોલાયેલું એક “આભાર” વધારે ગમે છે.
અને કદાચ સૌથી વધારે—તે ઈચ્છે છે કે પરિવાર તેની મહેનતને સમજે. એ સ્ત્રી માત્ર ગૃહિણી નથી…
એ તો આખા પરિવારની ધડકન છે.
ચાલો, આજે ઘરની દરેક ગૃહિણીને માત્ર એક શબ્દ કહીએ—
આભાર.
ઈટોનું ચૂના કે પથ્થર નું એ મકાન તમારા કારણે રહેવા જેવું ઘર બને છે.
